Τα τελευταία δεδομένα επιβεβαιώνουν αυτό που φοβόμασταν εδώ και καιρό: οι δασικές πυρκαγιές γίνονται ολοένα και πιο εκτεταμένες και καταστροφικές σε όλο τον κόσμο. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, τα οποία καλύπτουν τα έτη 2001–2024, οι ερευνητές του World Resources Institute υπολόγισαν ότι η έκταση της δενδρώδους κάλυψης που χάνεται κάθε χρόνο εξαιτίας δασικών πυρκαγιών έχει υπερδιπλασιαστεί σε σύγκριση με δύο δεκαετίες πριν.1
Παγκόσμια απώλεια δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών, 2001–2024

Αυτή η αύξηση είναι ιδιαίτερα εμφανής τα τελευταία χρόνια. Οι χρονιές με εξαιρετικά εκτεταμένες δασικές πυρκαγιές γίνονται συχνότερες, με τέσσερις από τις πέντε χειρότερες χρονιές για την παγκόσμια απώλεια δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών να έχουν σημειωθεί από το 2020.
Το 2024 καταγράφηκε η μεγαλύτερη ετήσια απώλεια δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών κατά την εξεταζόμενη περίοδο, με τουλάχιστον 13,5 εκατομμύρια εκτάρια, έκταση περίπου ίση με εκείνη της Ελλάδας. Η τιμή αυτή ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 11,9 εκατομμυρίων εκταρίων του 2023 κατά περίπου 13%. Ορισμένες εκτιμήσεις υποδηλώνουν ότι ο πραγματικός απολογισμός του 2024 ενδέχεται να ήταν ακόμη υψηλότερος.
Το 2024 σημειώθηκαν εξαιρετικά σοβαρές πυρκαγιές τόσο σε τροπικά όσο και σε βόρεια δάση. Η Βραζιλία, η Βολιβία, η Ρωσία και ο Καναδάς βίωσαν μερικές από τις χειρότερες περιόδους πυρκαγιών από την έναρξη της δορυφορικής παρακολούθησης το 2001. Οι πυρκαγιές στη Νότια Αμερική ήταν ιδιαίτερα εκτεταμένες, αντιπροσωπεύοντας περίπου το ένα τέταρτο της παγκόσμιας απώλειας δασικής κάλυψης που συνδέθηκε με πυρκαγιές εκείνη τη χρονιά.
Οι συνέπειες δεν περιορίζονται στα δασικά οικοσυστήματα. Οι πυρκαγιές καταστρέφουν κατοικίες και υποδομές, υποβαθμίζουν την ποιότητα του πόσιμου νερού και προκαλούν οικονομικές ζημιές δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η ατμοσφαιρική ρύπανση από τον καπνό των πυρκαγιών αποτελεί επίσης σημαντική απειλή για τη δημόσια υγεία, καθώς ορισμένες επιστημονικές εκτιμήσεις συνδέουν την έκθεση στον καπνό με περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο θανάτους ετησίως παγκοσμίως.
Οι πυρκαγιές ως κύρια αιτία απώλειας δασικής κάλυψης
Καθώς η δραστηριότητα των πυρκαγιών εντείνεται, ακόμη και σε περιοχές που ιστορικά χαρακτηρίζονταν από χαμηλότερη συχνότητα πυρκαγιών, οι φωτιές αποτελούν ολοένα σημαντικότερη αιτία παγκόσμιας απώλειας δασικής κάλυψης.
Κατά τα έτη 2023 και 2024, οι πυρκαγιές αντιπροσώπευαν περίπου το 44% της συνολικής απώλειας δασικής κάλυψης. Πρόκειται για σημαντική αύξηση σε σύγκριση με την περίοδο 2001–2022, όταν το αντίστοιχο ποσοστό ήταν κατά μέσο όρο περίπου 25%.
Σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, όπως η γεωργική επέκταση και η υλοτομία, η αυξανόμενη δραστηριότητα των πυρκαγιών συμβάλλει στη διατήρηση των απωλειών δασικής κάλυψης σε υψηλά επίπεδα, παρά τις διεθνείς δεσμεύσεις για την προστασία των δασών.
Στη συνέχεια εξετάζονται οι βασικοί παράγοντες που βρίσκονται πίσω από αυτές τις τάσεις και οι γεωγραφικές περιοχές που επηρεάζονται περισσότερο.
Πώς η κλιματική αλλαγή επιδεινώνει τις δασικές πυρκαγιές
Η κλιματική αλλαγή αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που ενισχύουν τον κίνδυνο εκτεταμένων δασικών πυρκαγιών. Τα ακραία κύματα καύσωνα εκτιμάται ότι είναι περίπου πέντε φορές πιθανότερα σήμερα σε σύγκριση με πριν από 150 χρόνια, ενώ αναμένεται να γίνουν συχνότερα καθώς η παγκόσμια θερμοκρασία συνεχίζει να αυξάνεται.
Οι υψηλότερες θερμοκρασίες ενισχύουν την ξήρανση της βλάστησης και των εδαφών, δημιουργώντας ευνοϊκότερες συνθήκες για την εκδήλωση και την εξάπλωση πυρκαγιών.
Όταν καίγονται δασικά οικοσυστήματα, απελευθερώνεται άνθρακας που είχε αποθηκευτεί στους κορμούς, στα κλαδιά, στα φύλλα και στο έδαφος. Καθώς οι πυρκαγιές γίνονται μεγαλύτερες και συχνότερες, αυξάνονται οι σχετικές εκπομπές άνθρακα, οι οποίες με τη σειρά τους συμβάλλουν στην περαιτέρω υπερθέρμανση του πλανήτη.
Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως «βρόχος ανατροφοδότησης πυρκαγιάς και κλίματος».
Ο συγκεκριμένος μηχανισμός, σε συνδυασμό με την επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε δασικές περιοχές, αποτελεί σημαντικό παράγοντα της αυξανόμενης επικινδυνότητας των πυρκαγιών. Οι συνέπειες επηρεάζουν περισσότερους ανθρώπους, περισσότερες υποδομές και ολοένα μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας.
Οι αυξανόμενες θερμοκρασίες τροφοδοτούν τις πυρκαγιές στα βόρεια δάση
Περισσότερο από το 60% της απώλειας δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών κατά την περίοδο 2001–2024 καταγράφηκε στις βόρειες περιοχές του πλανήτη.
Παρότι οι πυρκαγιές αποτελούν φυσικό μέρος της οικολογικής λειτουργίας πολλών βόρειων δασών, η σχετική απώλεια δασικής κάλυψης αυξήθηκε κατά περίπου 160.100 εκτάρια ετησίως κατά την εξεταζόμενη περίοδο.
Οι περιοχές υψηλού γεωγραφικού πλάτους θερμαίνονται ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Η εξέλιξη αυτή ευνοεί μεγαλύτερες περιόδους αυξημένου κινδύνου πυρκαγιάς, εντονότερη πυρκαγική δραστηριότητα και μεγαλύτερες καμένες εκτάσεις.
Η περίπτωση της Ρωσίας
Η Ρωσία κατέγραψε τρεις από τις χειρότερες περιόδους δασικών πυρκαγιών της κατά το διάστημα 2020–2024. Το 2021 ήταν ιδιαίτερα καταστροφικό, με τουλάχιστον 5,4 εκατομμύρια εκτάρια δασικής κάλυψης να χάνονται λόγω πυρκαγιών.
Στην εξέλιξη αυτή συνέβαλαν παρατεταμένοι καύσωνες, των οποίων η πιθανότητα εκδήλωσης έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.
Η περίπτωση του Καναδά
Στον Καναδά, οι πρωτοφανείς πυρκαγιές του 2023 προκάλεσαν απώλεια σχεδόν 7,8 εκατομμυρίων εκταρίων δασικής κάλυψης, περίπου εξαπλάσια του ετήσιου μέσου όρου της περιόδου 2001–2022.
Οι ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες και η παρατεταμένη ξηρασία ευνόησαν την εξέλιξη των πυρκαγιών. Σε ορισμένες περιοχές καταγράφηκαν θερμοκρασίες έως και 10°C υψηλότερες από τα συνηθισμένα επίπεδα.
Η τάση συνεχίστηκε το 2024, με περισσότερα από 4 εκατομμύρια εκτάρια απώλειας δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών. Το 2025 ξεκίνησε επίσης με ιδιαίτερα έντονη δραστηριότητα, σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα δορυφορικής παρακολούθησης.
Ο άνθρακας και η μεταβολή των βόρειων δασών
Τα βόρεια δάση αποθηκεύουν περίπου 30%–40% του συνολικού άνθρακα των χερσαίων οικοσυστημάτων, γεγονός που τα καθιστά ιδιαίτερα σημαντικά για τη σταθερότητα του παγκόσμιου κλίματος.
Μεγάλο μέρος αυτού του άνθρακα βρίσκεται στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένων περιοχών με μόνιμα παγωμένο υπέδαφος. Η αύξηση της θερμοκρασίας και η ένταση των πυρκαγιών μπορούν να αποσταθεροποιήσουν αυτά τα αποθέματα, διευκολύνοντας την απελευθέρωσή τους στην ατμόσφαιρα.
Οι σοβαρές πυρκαγιές μπορούν επίσης να μεταβάλουν τη σύνθεση των δασικών οικοσυστημάτων. Για παράδειγμα, η μαύρη ερυθρελάτη ενδέχεται να υποχωρήσει σε ορισμένες περιοχές, επιτρέποντας την επικράτηση φυλλοβόλων ειδών.
Τέτοιες αλλαγές επηρεάζουν τη βιοποικιλότητα, τις ιδιότητες του εδάφους, τη συμπεριφορά των μελλοντικών πυρκαγιών και τη συνολική ικανότητα αποθήκευσης άνθρακα.
Σε ακραίες περιπτώσεις, η φυσική αναγέννηση ορισμένων δασών ενδέχεται να καταστεί ιδιαίτερα δύσκολη ή ακόμη και αδύνατη.
Υπάρχει επομένως ο κίνδυνος ορισμένα βόρεια δάση, τα οποία ιστορικά λειτουργούσαν ως καταβόθρες άνθρακα, να μετατραπούν σταδιακά σε καθαρές πηγές εκπομπών άνθρακα.

Η γεωργία και η υποβάθμιση των δασών τροφοδοτούν τις πυρκαγιές στις τροπικές περιοχές
Σε αντίθεση με πολλά βόρεια δάση, οι πυρκαγιές που καταστρέφουν εκτεταμένες δασικές συστάδες δεν αποτελούν φυσιολογικό μέρος του οικολογικού κύκλου σε αρκετά τροπικά δάση.
Ωστόσο, οι πυρκαγιές αυξάνονται σημαντικά και σε αυτές τις περιοχές. Κατά την περίοδο 2001–2024, η απώλεια τροπικής δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών αυξήθηκε κατά περίπου 47.200 εκτάρια ετησίως.
Το 2024, η απώλεια ξεπέρασε τα 4 εκατομμύρια εκτάρια, υπερβαίνοντας το άθροισμα των αντίστοιχων απωλειών των τριών προηγούμενων ετών.
Ακόμη και τα τροπικά δάση βροχής, τα οποία ιστορικά προστατεύονταν από τις εκτεταμένες πυρκαγιές λόγω των υψηλών επιπέδων υγρασίας, εμφανίζουν πλέον ιδιαίτερα ανησυχητικές τάσεις.
Το 2024, οι πυρκαγιές αντιπροσώπευαν περίπου το 48% της συνολικής απώλειας δασικής κάλυψης σε τροπικά πρωτογενή δάση, όπως στον Αμαζόνιο και στη λεκάνη του Κονγκό.2
Τα οικοσυστήματα αυτά είναι καθοριστικής σημασίας για τη δέσμευση άνθρακα, την προστασία της βιοποικιλότητας και τη ρύθμιση του τοπικού κλίματος. Το 2024 ήταν η πρώτη χρονιά κατά την οποία οι πυρκαγιές ξεπέρασαν τη γεωργία ως κύρια αιτία απώλειας δασικής κάλυψης στα συγκεκριμένα τροπικά πρωτογενή δάση.
Ελ Νίνιο και πυρκαγιές στα τροπικά δάση
Εκτός από την κλιματική αλλαγή και τις μεταβολές στη χρήση γης, σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση πυρκαγιών στις τροπικές περιοχές διαδραματίζει το φαινόμενο Ελ Νίνιο.
Το Ελ Νίνιο αποτελεί μέρος ενός φυσικού κλιματικού κύκλου που επανεμφανίζεται περίπου κάθε 2–7 χρόνια και μπορεί να προκαλέσει υψηλότερες θερμοκρασίες και μειωμένες βροχοπτώσεις σε συγκεκριμένες περιοχές του πλανήτη.
Το φαινόμενο επηρέασε σημαντικά τις πυρκαγιές του 2016 και του 2024, δύο από τις σοβαρότερες χρονιές από το 2001. Και στα δύο αυτά έτη, περισσότερο από το ένα τέταρτο της παγκόσμιας απώλειας δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών σημειώθηκε σε τροπικά δάση.
Το ποσοστό αυτό ήταν περίπου διπλάσιο από το αντίστοιχο μέσο ποσοστό κατά τα έτη χωρίς ισχυρή επίδραση του Ελ Νίνιο.
Η ανθρώπινη δραστηριότητα στις τροπικές πυρκαγιές
Η συντριπτική πλειονότητα των πυρκαγιών στις τροπικές περιοχές συνδέεται με ανθρώπινες δραστηριότητες και όχι με φυσικά αίτια, όπως οι κεραυνοί.
Η χρήση φωτιάς για την εκκαθάριση εκτάσεων με σκοπό τη δημιουργία γεωργικών καλλιεργειών ή βοσκοτόπων αποτελεί συνηθισμένη πρακτική σε πολλές περιοχές. Όταν οι καύσεις αυτές ξεφύγουν από τον έλεγχο, οι υψηλές θερμοκρασίες και η ξηρασία μπορούν να οδηγήσουν σε ταχεία εξάπλωσή τους.
Παράλληλα, η αποψίλωση των δασών και η υποβάθμιση των δασικών οικοσυστημάτων λόγω γεωργικής επέκτασης μπορούν να μεταβάλουν το μικροκλίμα και να αυξήσουν την ευφλεκτικότητα της βλάστησης.
Οι πυρκαγιές στη Βολιβία και στη Νότια Αμερική
Στη Βολιβία, η επέκταση της γεωργίας και οι παρατεταμένες ξηρασίες έχουν συμβάλει σημαντικά στην αύξηση των πυρκαγιών κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Το 2024 κάηκαν περισσότερα από 1 εκατομμύριο εκτάρια δασικής κάλυψης, αύξηση περίπου 114% σε σύγκριση με το προηγούμενο ρεκόρ του 2019.
Το Περού και η Βραζιλία κατέγραψαν επίσης εξαιρετικά σοβαρές περιόδους πυρκαγιών, με μεγάλο μέρος της απώλειας να αφορά πρωτογενή δάση.
Οι αυξανόμενες τροπικές πυρκαγιές οδηγούν επίσης σε μεγαλύτερες εκπομπές άνθρακα. Προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι, σε ορισμένα έτη, οι δασικές πυρκαγιές αντιπροσώπευαν περισσότερο από το ήμισυ των συνολικών εκπομπών άνθρακα στον βραζιλιάνικο Αμαζόνιο.
Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την ανησυχία ότι τμήματα της λεκάνης του Αμαζονίου ενδέχεται να πλησιάζουν ένα κρίσιμο σημείο μετάβασης από καταβόθρες άνθρακα σε καθαρές πηγές εκπομπών.
Τα κύματα καύσωνα αυξάνουν τον κίνδυνο πυρκαγιών σε εύκρατα και υποτροπικά δάση
Ιστορικά, τα εύκρατα και υποτροπικά δάση έχουν εμφανίσει μικρότερη απώλεια δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών σε σύγκριση με τα βόρεια ή τα τροπικά δάση.
Σε ορισμένες υποτροπικές περιοχές, όπως οι νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, η ανατολική Αυστραλία και τμήματα της Μεσογείου, η συνολική δραστηριότητα των πυρκαγιών παρέμεινε σχετικά σταθερή κατά την περίοδο 2001–2024.
Αντίθετα, στα εύκρατα δάση, συμπεριλαμβανομένων περιοχών της δυτικής Ευρώπης, των ανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών και της ανατολικής Ασίας, η ετήσια απώλεια δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών αυξήθηκε κατά περίπου 23.300 εκτάρια ετησίως.
Οι εύκρατες και υποτροπικές περιοχές περιλαμβάνουν συχνά μεγάλο ποσοστό διαχειριζόμενων δασών. Ωστόσο, οι πυρκαγιές εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό κίνδυνο για τα οικοσυστήματα, τις υποδομές και τις ανθρώπινες κοινότητες.
Οι καύσωνες και οι καλοκαιρινές ξηρασίες αποτελούν βασικούς παράγοντες αυξημένου κινδύνου πυρκαγιάς στη λεκάνη της Μεσογείου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ισπανία το 2022, όταν η έντονη ζέστη και η ξηρασία συνέβαλαν στην απώλεια περισσότερων από 70.000 εκταρίων δασικής κάλυψης λόγω πυρκαγιών, τη μεγαλύτερη ετήσια απώλεια από το 2001.

Οι επιπτώσεις στη Μεσόγειο και στην Ελλάδα
Οι αλλαγές στη χρήση γης και στη χωρική κατανομή του πληθυσμού μπορούν να ενισχύσουν τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.
Στην Ελλάδα, οι παρατεταμένοι καύσωνες, η ξηρασία, η συσσώρευση καύσιμης ύλης και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της βλάστησης μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες υψηλού κινδύνου δασικής πυρκαγιάς.
Σε άλλες ευρωπαϊκές περιοχές, η εγκατάλειψη γεωργικών εκτάσεων και η επακόλουθη συσσώρευση βλάστησης μπορούν επίσης να αυξήσουν τη διαθέσιμη καύσιμη ύλη και να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των πυρκαγιών.
Η διεπαφή δασικών και οικιστικών περιοχών
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ολοένα περισσότερες κατοικίες και υποδομές αναπτύσσονται σε περιοχές όπου η ανθρώπινη παρουσία συνυπάρχει με φυσική βλάστηση.
Οι περιοχές αυτές είναι γνωστές ως διεπαφή φυσικών και οικιστικών περιοχών (Wildland-Urban Interface, WUI) και χαρακτηρίζονται από αυξημένη έκθεση ανθρώπων και περιουσιών στον κίνδυνο δασικής πυρκαγιάς.
Το 2022, οι πυρκαγιές στις ΗΠΑ προκάλεσαν απώλεια σχεδόν 1 εκατομμυρίου εκταρίων δασικής κάλυψης και οικονομικές ζημιές που εκτιμήθηκαν σε περίπου 3,3 δισεκατομμύρια δολάρια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πυρκαγιά Mosquito Fire στην Καλιφόρνια, η οποία επηρέασε χιλιάδες εκτάρια δασικών εκτάσεων, συμπεριλαμβανομένων περιοχών κοντά σε οικισμούς.
Καθώς η κλιματική αλλαγή και οι μεταβολές στη χρήση γης συνεχίζονται, οι καταστροφικές πυρκαγιές με σοβαρές ανθρώπινες και οικονομικές συνέπειες ενδέχεται να γίνουν συχνότερες.
Οι πυρκαγιές που έπληξαν το Λος Άντζελες στις αρχές του 2025 υπογραμμίζουν την ιδιαίτερη επικινδυνότητα των πυρκαγιών σε περιοχές όπου η φυσική βλάστηση βρίσκεται κοντά σε κατοικίες και άλλες υποδομές.
Πώς μπορούμε να περιορίσουμε τον κίνδυνο δασικών πυρκαγιών;
Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση των δασικών πυρκαγιών διαφέρουν ανάλογα με τη γεωγραφική περιοχή και τις τοπικές συνθήκες. Επομένως, δεν υπάρχει μία ενιαία λύση που να μπορεί να εφαρμοστεί παντού με τα ίδια αποτελέσματα.
Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων αποτελούν σημαντικές μακροπρόθεσμες προτεραιότητες.
Παράλληλα, απαιτούνται μέτρα πρόληψης και διαχείρισης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
Η μείωση της υποβάθμισης των δασών, ο περιορισμός της ανεξέλεγκτης χρήσης φωτιάς για γεωργικούς σκοπούς και η κατάλληλη διαχείριση της βλάστησης μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της επικινδυνότητας των πυρκαγιών.
Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης η εκτίμηση κινδύνου πυρκαγιάς σε περιοχές όπου επαγγελματικές εγκαταστάσεις, οικισμοί και υποδομές γειτνιάζουν με δασικές εκτάσεις.
Η συστηματική παρακολούθηση των δασικών πυρκαγιών μέσω δορυφορικών δεδομένων και σύγχρονων συστημάτων ανάλυσης μπορεί να βοηθήσει στον έγκαιρο εντοπισμό μεταβολών, στην αξιολόγηση των μακροχρόνιων τάσεων και στον αποτελεσματικότερο σχεδιασμό δράσεων πρόληψης.
Εργαλεία όπως το Global Forest Watch παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη της δασικής κάλυψης και τις επιπτώσεις των πυρκαγιών σε παγκόσμιο επίπεδο.
Πηγή και σημειώσεις
Σημείωση: Η αρχική ανάλυση του World Resources Institute δημοσιεύτηκε το 2022 και ενημερώθηκε τον Ιούλιο του 2025 με δεδομένα έως το 2024. Το παρόν άρθρο βασίζεται στην εν λόγω έκδοση. Η διαδικτυακή πηγή έχει έκτοτε ενημερωθεί με νεότερα στοιχεία.
Ευχαριστίες στη Mikaela Weisse, η οποία συνέβαλε σε προηγούμενη έκδοση της αρχικής ανάλυσης.
- Για την ανάλυση χρησιμοποιείται ορισμός δασικής κάλυψης που περιλαμβάνει φυσικά, διαχειριζόμενα και φυτεμένα δέντρα με κάλυψη θόλου τουλάχιστον 30%. Η απώλεια δενδρώδους κάλυψης δεν συνεπάγεται πάντοτε μόνιμη αποψίλωση. Διαφορετικές επιστημονικές μελέτες ενδέχεται να χρησιμοποιούν διαφορετικούς ορισμούς και μεθοδολογίες.
- Μικρές αποκλίσεις μεταξύ διαφορετικών αναλύσεων σχετικά με την απώλεια τροπικών δασών μπορεί να οφείλονται σε διαφορές χωρικής ανάλυσης, μεθοδολογίας και ορισμού των δασικών εκτάσεων.
Αρχική πηγή: World Resources Institute, The Latest Data Confirms: Forest Fires Are Getting Worse.
