Σε μια πρόσφατη συνάντηση, ο Δρ. Richard Gist, βοηθός του αρχηγού της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Κάνσας και ειδικός σε θέματα ψυχικής υγείας του πυροσβεστικού προσωπικού, εξήγησε το εξελισσόμενο μοντέλο με το οποίο το Πυροσβεστικό Σώμα αντιμετωπίζει την ψυχική υγεία.
Για δεκαετίες, τα ψυχολογικά προβλήματα αντιμετωπίζονταν ανάλογα με ένα καρδιακό επεισόδιο – σαν ένα καταστροφικό γεγονός που χρειάζεται άμεση προσοχή και παρέμβαση για την επίλυσή του. Υπάρχουν φορές που αυτό ισχύει. Όταν ένας πυροσβέστης έχει τάσεις αυτοκτονίας, είναι ζωτικής σημασίας να δράσουμε άμεσα, ώστε να διασφαλίσουμε ότι δεν θα κάνει κακό στον εαυτό του. Υπάρχουν επίσης φορές που ένα περιστατικό, όπως ένας θάνατος εν ώρα υπηρεσίας, είναι τόσο έντονο που οδηγεί στην κλινική διάγνωση του Μετατραυματικού Συνδρόμου.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι το πιο σύνηθες στο Πυροσβεστικό Σώμα είναι τα ψυχολογικά προβλήματα τα οποία μοιάζουν με την υπέρταση – μια συσσώρευση των επιδράσεων επαναλαμβανόμενων τραυματισμών. Πρόκειται για τις αναμνήσεις των χειρότερων περιστατικών που συσσωρεύονται με τον χρόνο.
Η υπέρταση είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακό επεισόδιο, ακριβώς όπως και η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε τραύματα μπορεί να οδηγήσει σε μια καταστροφική ψυχολογική κρίση. Μερικοί άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς στην υπέρταση, όπως ακριβώς μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται περισσότερο να διαχειριστούν τις επιπτώσεις του τραύματος.
Είναι επίσης αλήθεια ότι διαφορετικά γεγονότα μπορούν να επηρεάσουν δύο ανθρώπους της ίδιας ομάδας με διαφορετικούς τρόπους, και αυτό που επηρεάζει κάποιον σε μεγάλο βαθμό μπορεί να μην επηρεάζει κάποιον άλλον με τον ίδιο τρόπο.
Η Πόρτα και το Κλειδί
Δουλεύοντας στον χώρο της συμπεριφοράς των πυροσβεστών, έχω ακούσει διάφορες απόψεις και νιώθω πάντα ταπεινότητα όταν οι άνθρωποι αποφασίζουν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους.
Ο υπαρχηγός της Πυρασφάλειας της περιφέρειας του Κεντρικού Τζάκσον και βετεράνος 30 χρόνων στην πυροσβεστική υπηρεσία του Κάνσας εξηγεί πώς οι πυροσβέστες διαχειρίζονται το στρες της δουλειάς “κλειδώνοντάς το” στο πίσω μέρος του μυαλού τους.
Επισημαίνει ότι οι πυροσβέστες γνωρίζουν πως αυτές οι αναμνήσεις είναι πάντα εκεί και είναι πολύ προσεκτικοί ως προς το πότε και σε ποιον θα αποκαλύψουν αυτές τις σκέψεις. Παρομοιάζει το μέρος του μυαλού όπου οι πυροσβέστες φυλάσσουν τις πιο άσχημες αναμνήσεις τους σαν ένα δωμάτιο με πόρτα και την πρόσβαση σε αυτές σαν κλειδί. Τονίζει τη σημασία των ειδικών ψυχικής υγείας, οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι και αντιμετωπίζουν με ευαισθησία τη δουλειά του προσωπικού έκτακτης ανάγκης. Η συνειδητοποίηση της σημασίας του εκπαιδευμένου ειδικού προσωπικού έχει οδηγήσει στη βελτίωση της εκπαίδευσης των συμμετεχόντων σε προγράμματα υποστήριξης (όπως τα Peer Support Programs) στο πώς να δουλεύουν με πυροσβέστες, εξηγώντας τους τη δουλειά τους και τις αποτελεσματικές τεχνικές αντιμετώπισης διαφόρων καταστάσεων.
Άλλοι πυροσβεστικοί σταθμοί αναζητούν προσωπικό το οποίο μπορεί να δουλέψει με το προσωπικό εκτάκτου ανάγκης μέσα στις κοινότητες στις οποίες ανήκουν.
Ευτυχώς, οι πυροσβέστες αποτελούν μια πολύ ανθεκτική ομάδα. Ο Δρ. J.S. Lee και οι συνεργάτες του, σε μελέτη 552 Κορεατών πυροσβεστών, ανακάλυψαν ότι αυτή η ανθεκτικότητα είναι ικανή να μετριάσει τις επιπτώσεις της έκθεσης σε κάθε είδους τραύματα.
Τα δεδομένα που σχετίζονται με τα ποσοστά Μετατραυματικού Συνδρόμου (PTSD) και κατάθλιψης στους πυροσβέστες, παρόλο που συνήθως είναι υψηλότερα από τον υπόλοιπο πληθυσμό, είναι χαμηλότερα από αυτά που θα περίμενε κανείς, αναλογιζόμενος τη φύση της δουλειάς και τον όγκο θανάτου και καταστροφής που μπορεί να δει ένας πυροσβέστης μέσα σε μια μέρα.
Μακροχρόνια Θεραπεία
Ενώ οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης θα χρειάζονται πάντα ανθρώπους που θα αντιμετωπίζουν τις ζημιές και θα εκτίθενται σε εξαιρετικά στρεσογόνες εμπειρίες, υπάρχουν τρόποι επιτυχούς διαχείρισης του άγχους. Οι πυροσβέστες που είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν ψυχολογικά προβλήματα είναι αυτοί που έχουν ισχυρή κοινωνική υποστήριξη από άλλους πυροσβέστες, φίλους και την οικογένειά τους.
Βλέποντας τα ψυχολογικά προβλήματα ως υπέρταση αντί για καρδιακή προσβολή – κατανοώντας ότι μιλάμε για ένα κλειδωμένο δωμάτιο που θα βρίσκεται πάντα εκεί – λαμβάνουμε υπόψη μας τους τρόπους με τους οποίους οι πυροσβέστες διαχειρίζονται τις προκλήσεις. Η θεραπεία για την υπέρταση είναι μια μακροχρόνια διαδικασία και απαιτεί τακτική παρακολούθηση, κατάλληλη αγωγή και συμπεριφορές που προάγουν την υγεία. Παρομοίως, η αποτελεσματική διαχείριση των ψυχολογικών προβλημάτων των πυροσβεστών χρειάζεται επαγρύπνηση και γνώση των συμπτωμάτων που χρήζουν προσοχής. Αυτή η διαχείριση πρέπει να γίνεται τόσο στους εαυτούς μας όσο και στους άλλους.
Οι πυροσβέστες πρέπει να ελέγχουν την “πνευματική τους πίεση” τακτικά, προσέχοντας για σημάδια κατάθλιψης, αλλαγή στις συνήθειες του ύπνου, αυξημένο θυμό, χρήση ουσιών ή αλκοόλ για τη διαχείριση του στρες, εφιάλτες, δυσκολία στη συγκέντρωση ή αίσθηση κούρασης ή λήθαργου.
Πιθανώς, όσο σημαντικό είναι να ελέγχουμε τον εαυτό μας, άλλο τόσο είναι να ελέγχουμε και για αλλαγές στο πλήρωμά μας και στην πυροσβεστική μας οικογένεια.
Όπως ο πυροσβέστης που είναι απρόσεκτος ως προς τις συμπεριφορές που τρέφουν την “πνευματική του υπέρταση”, έτσι και η ψυχολογική επιβάρυνση στην οποία μπορεί να βρίσκεται ένα άτομο μπορεί να κλιμακώνεται σιγά σιγά. Το άτομο αυτό μπορεί να μην το καταλαβαίνει μέχρι τα συμπτώματά του να είναι εφάμιλλα με αυτά μιας καρδιακής προσβολής, απαιτώντας άμεσες ενέργειες.
Της Sara Jahnke
Μετάφραση στα Ελληνικά για το Fire Rescue Pedia, Παναγιώτης Κοιλάκος
Πηγή: www.firerescue1.com
